{"id":77,"date":"2021-02-10T15:01:50","date_gmt":"2021-02-10T15:01:50","guid":{"rendered":"http:\/\/parafiarososzyca.pl\/?page_id=77"},"modified":"2021-02-17T18:52:39","modified_gmt":"2021-02-17T18:52:39","slug":"historia-ludzi-antoni-bocianowski","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/parafiarososzyca.pl\/index.php\/historia-ludzi-antoni-bocianowski\/","title":{"rendered":"Historia Ludzi – Antoni Bocianowski"},"content":{"rendered":"

Zakochany w domu Bo\u017cym – <\/strong>Wspomnienie o \u015bp. panu Antonim Bocianowskim<\/strong><\/p>\n

Nasze \u017cycie zmienia si\u0119, ale si\u0119 nie ko\u0144czy. W sobot\u0119 30 listopada 2013 roku parafia \u015bw. Marka Ewangelisty w Rososzycy okry\u0142a si\u0119 \u017ca\u0142ob\u0105. Po wzruszaj\u0105cej uroczysto\u015bci pogrzebowej, odprawionej przez ks. proboszcza Paw\u0142a Gu\u017adzio\u0142a, na parafialny cmentarz odprowadzono \u201eautentycznego gospodarza\u201d  rososzyckiej \u015bwi\u0105tyni, jej wieloletniego ko\u015bcielnego, \u015bp.  pana Antoniego Bocianowskiego. To nie by\u0142 zwyk\u0142y pogrzeb. To by\u0142o wydarzenie wyj\u0105tkowe i niezwyk\u0142e, kt\u00f3re ka\u017cdy obecny b\u0119dzie pami\u0119ta\u0142 nie ze wzgl\u0119du na przybycie wielu kap\u0142an\u00f3w czy t\u0142umu zgromadzonych parafian, ale ze wzgl\u0119du na wyraz wzruszenia obecny w oczach wszystkich ludzi, dla kt\u00f3rych ko\u015bci\u00f3\u0142 nie b\u0119dzie ju\u017c nigdy taki sam bez odg\u0142osu drobnych krok\u00f3w pana Antoniego.<\/p>\n

Pan Antoni Bocianowski urodzi\u0142 si\u0119 14 lutego 1919 r. w Szczypiornie, w rodzinie Stanis\u0142awy z domu Piszczorowicz i Wojciecha Bocianowskiego. W licznej rodzinie by\u0142o miejsce dla ka\u017cdego z siedmiorga dzieci.  Rodze\u0144stwo: Kazimierz, Maria, Antoni, Stefania, Stanis\u0142aw, Bronis\u0142awa i jedno z dzieci, kt\u00f3re zmar\u0142o we wczesnym dzieci\u0144stwie, wychowano wed\u0142ug zasady \u201eB\u00f3g \u2013 honor \u2013 ojczyzna\u201d. Gdy pan ko\u015bcielny by\u0142 ma\u0142ym ch\u0142opcem, jego rodzice wraz z dzie\u0107mi przeprowadzili si\u0119 do Rososzycy, gdzie znale\u017ali zatrudnienie. W\u0142a\u015bnie w tej miejscowo\u015bci pan Antoni pozna\u0142 swoj\u0105 pierwsz\u0105, wielk\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 – \u015bwi\u0105tyni\u0119 w Rososzycy, kt\u00f3rej pozosta\u0142 wierny do ko\u0144ca swych dni.  B\u0119d\u0105c ma\u0142ym ch\u0142opcem, zosta\u0142 ministrantem, a potem jako m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna podj\u0105\u0142 si\u0119 pe\u0142ni\u0107 funkcj\u0119 ko\u015bcielnego. W  1935 roku zmar\u0142a jego mama. Od tego czasu nim i pozosta\u0142ym m\u0142odszym rodze\u0144stwem zajmowa\u0142a si\u0119 starsza siostra Maria wraz z tat\u0105. Kiedy wybuch\u0142a II wojna \u015bwiatowa m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna wraz z innymi mieszka\u0144cami ratowa\u0142 paramenty liturgiczne, przenosi\u0142 do ko\u015bcio\u0142a dzwony, dzi\u0119ki czemu zosta\u0142y one uratowane i przetrwa\u0142y do naszych czas\u00f3w. Podczas okupacji Niemcy opiecz\u0119towali i zamkn\u0119li \u015bwi\u0105tyni\u0119, dlatego \u015blub pana ko\u015bcielnego musia\u0142 odby\u0107 si\u0119 gdzie indziej. Dnia,  4 marca 1945 roku w Mikstacie pan Antoni po\u015blubi\u0142 Mariann\u0119 Jankowsk\u0105. Udane i \u017cyj\u0105ce w zgodzie z Panem Bogiem ma\u0142\u017ce\u0144stwo doczeka\u0142o si\u0119 czw\u00f3rki dzieci: Leokadii, Barbary, Ireneusza i Mieczys\u0142awa oraz 8 wnuk\u00f3w i 10 prawnuk\u00f3w.  Trudne lata wojny i powojenne nie zmieni\u0142y wielkiej mi\u0142o\u015bci pana Antoniego do domu Bo\u017cego.  Ju\u017c po wojnie, pomimo pracy zawodowej, jako magazyniera w ostrowskim PKS-ie, pan Bocianowski ca\u0142y czas spo\u0142ecznie udziela\u0142 si\u0119 jako ko\u015bcielny. W 1984 roku, gdy przeszed\u0142 na emerytur\u0119, ca\u0142kowicie zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w prac\u0119 dla parafii. Podczas swojej ponad 70-letniej dzia\u0142alno\u015bci przyje\u017cd\u017ca\u0142 do \u015bwi\u0105tyni kilka razy dziennie, zawsze na rowerze. Spieszy\u0142 si\u0119 sprawdzi\u0107, czy Pan Jezus jest u siebie i czy mu w rososzyckiej \u015bwi\u0105tyni dobrze. Drobnym krokiem obchodzi\u0142 i sprawdza\u0142 wszystkie zakamarki. Przed jego czujnym wzrokiem nic si\u0119 nie ukry\u0142o. Na 90-te urodziny dzieci sprawi\u0142y mu nowy, wygodny rower, \u017ceby mia\u0142 czym przyje\u017cd\u017ca\u0107 do ko\u015bcio\u0142a. Trzeba przyzna\u0107 , \u017ce czyni\u0142 to systematycznie a\u017c do 2011 roku. Pan ko\u015bcielny, dop\u00f3ki starcza\u0142o mu si\u0142, opiekowa\u0142 si\u0119 te\u017c parafialnym cmentarzem. Do dzisiaj zachowa\u0142y si\u0119 w\u0142asnor\u0119cznie sporz\u0105dzone przez niego notatki o ka\u017cdym poch\u00f3wku, kto, kiedy i gdzie jest pochowany.  Pan Bocianowski by\u0142 obecny przy udzielaniu niemal wszystkim parafianom Sakramentu Chrztu, Pierwszej Komunii \u015awi\u0119tej, Sakramentu Ma\u0142\u017ce\u0144stwa, Bierzmowania, wielu odprowadzi\u0142 wraz z kolejnymi proboszczami  w ostatni\u0105 drog\u0119. W spos\u00f3b szczeg\u00f3lny pan ko\u015bcielny opiekowa\u0142 si\u0119 ministrantami. Obdarza\u0142 ich niemal ojcowskim uczuciem. Mo\u017cna \u015bmia\u0142o powiedzie\u0107, \u017ce wychowa\u0142 ca\u0142e rzesze ministrant\u00f3w, dla kt\u00f3rych by\u0142 wzorem do na\u015bladowania. W nocy ze \u015brody na czwartek 28 listopada  2013 roku pan Antoni odszed\u0142 do domu Ojca.<\/p>\n

                W 2009 roku redaktor naczelny \u201eOpiekuna\u201d zamie\u015bci\u0142 w swym artykule jedn\u0105 z wielu kr\u0105\u017c\u0105cych o panu Antonim anegdot. Pozwol\u0119 sobie j\u0105 zacytowa\u0107. \u201eKto\u015b przychodzi na cmentarz z panem ko\u015bcielnym, kt\u00f3ry pe\u0142ni r\u00f3wnie\u017c funkcj\u0119 grabarza i prosi o jedn\u0105 z naj\u0142adniej po\u0142o\u017conych kwater cmentarnych. Na co pan ko\u015bcielny odpowiada: \u201ePanie, a gdzie ja proboszcza pochowam?\u201d Ks. Proboszcz mia\u0142 wtedy 68 lat. Pan ko\u015bcielny 90.\u201d Rok p\u00f3\u017aniej pan Bocianowski rzeczywi\u015bcie pochowa\u0142 ukochanego proboszcza i wybra\u0142 dla niego pi\u0119kn\u0105 kwater\u0119 na cmentarzu. Natomiast na wszystkich zas\u0142u\u017conych dla parafii mieszka\u0144c\u00f3w Rososzycy, kt\u00f3rym ko\u015bcielny obieca\u0142 \u201edobre miejsca\u201d, pad\u0142 blady strach.<\/p>\n

A oto inne sympatyczne wspomnienie zwi\u0105zane z panem Antonim. Jest  Wielki Pi\u0105tek 2012 r. W ko\u015bciele panuje podnios\u0142a atmosfera. Ksi\u0105dz Pawe\u0142 przenosi Pana Jezusa do ciemnicy. Otwiera kluczem drzwiczki i \u2026 nic. Zamek ani drgnie. Kap\u0142an pr\u00f3buje ponownie, potem jeszcze raz, a drzwi dalej si\u0119 nie otwieraj\u0105. Zmartwiony proboszcz wysy\u0142a wi\u0119c ministranta do ko\u015bcielnego, s\u0105dz\u0105c, \u017ce ten pomyli\u0142 klucz. Ch\u0142opiec idzie do zakrystii. W tym czasie Ko\u015bci\u00f3\u0142 zastyg\u0142 w ciszy modlitewnej. Wtem s\u0142ycha\u0107 drobne kroczki, nast\u0119pnie wy\u0142ania si\u0119 pan Antoni i m\u00f3wi na g\u0142os: \u201eCo si\u0119 nie otwiera?!\u201d W tym samym momencie drzwi ciemnicy otwar\u0142y si\u0119 na o\u015bcie\u017c. Po uroczysto\u015bci obecni w ko\u015bciele parafianie z u\u015bmiechem m\u00f3wili: \u201e Naszego drogiego Pana Antoniego to nawet Pan Jezus natychmiast s\u0142ucha\u201d.<\/p>\n

                                                                                 <\/p>\n

Miros\u0142awa Kois<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zakochany w domu Bo\u017cym – Wspomnienie o \u015bp. panu Antonim Bocianowskim Nasze \u017cycie zmienia si\u0119, ale si\u0119 nie ko\u0144czy. W sobot\u0119 30 listopada 2013 roku parafia \u015bw. Marka Ewangelisty w Rososzycy okry\u0142a si\u0119 \u017ca\u0142ob\u0105. Po wzruszaj\u0105cej uroczysto\u015bci pogrzebowej, odprawionej przez ks. proboszcza Paw\u0142a Gu\u017adzio\u0142a, na parafialny cmentarz odprowadzono \u201eautentycznego gospodarza\u201d  rososzyckiej \u015bwi\u0105tyni, jej wieloletniego ko\u015bcielnego, \u015bp.  … Czytaj dalej<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"class_list":["entry","page","publish","author-admin","post-77"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/parafiarososzyca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/77","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/parafiarososzyca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/parafiarososzyca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiarososzyca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiarososzyca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=77"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/parafiarososzyca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/77\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/parafiarososzyca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=77"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}