ROSOSZYCA – Roszosicza, Roszosicze, Roszoszicza, Rossoszyca, Rossoszyce\/ Pierwsza wzmianka w \u015brodkach pisanych ukazuje si\u0119 w 1377 roku \/KDW nr.2069\/.<\/p>\n
W 1377 roku Miko\u0142aj, podkomorzy kaliski rozgraniczy\u0142 Rososzyc\u0119 od d\u00f3br klasztoru o\u0142obockiego. Oko\u0142o 1253 roku nale\u017ca\u0142a – jak podaje \u201eS\u0142ownik Geograficzny Kr\u00f3lestwa Polskiego\u201d- do Rosowskich \/Rososkich\/ herbu Korab i do Piotra Wolickiego. W 1579 roku posiadali dobra wsp\u00f3lnie: Dorota Sieroszewska, Jak\u00f3b Rosowski oraz Jan i Stanis\u0142aw Wysoccy. By\u0142o tam wtedy 7 \u0142an\u00f3w osiad\u0142ych, 8 zagrodnik\u00f3w, 3 \u02d9komornik\u00f3w, 2 rzemie\u015blnik\u00f3w. Rejestra poborowe z roku 1618 wykazuj\u0105 tylko jednego dziedzica, Piotra Rosowskiego \/Rososki\/,kt\u00f3ry posiada\u0142 7 \u0142an\u00f3w osiad\u0142ych,7 zagrodnik\u00f3w,1 rze\u017cnika i m\u0142yn o jednym kole. <\/p>\n
Do Rosowskich \/Rososkich\/, w cz\u0119\u015bci, wie\u015b nale\u017ca\u0142a jeszcze na prze\u0142omie \u02d9XVII i XVIII wieku, o czym \u015bwiadczy spisany 22.08.1701 r., inwentarz po \u015bmierci W\u0142adys\u0142awa Kazimierza Rosowskiego przez jego \u017con\u0119 Ew\u0119. Z ko\u0144cem XVII wieku Rososzyca sta\u0142a si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 rodziny Wierzbowskich herbu Jastrz\u0119biec. Pocz\u0105tkowo pisali si\u0119 z Wielkiego Chrz\u0105stowa w granicach \u015al\u0105skich, kt\u00f3ry niegdy\u015b dziedziczyli, ale kiedy Stanis\u0142aw Chrz\u0105stowski, wyni\u00f3s\u0142 si\u0119 w \u0142\u0119czyckie, a syn jego Dersz\u0142aw naby\u0142 dobra Wierzbowa, przyj\u0119li nazwisko Wierzbowscy. <\/p>\n
W r\u0119ce Sk\u00f3rzewskich Rososzyca dosta\u0142a si\u0119 w pocz\u0105tkowym okresie XVIII wieku.<\/p>\n
Boniecki w swoim \u201eHerbarzu\u201d przedstawia za\u0142o\u017cyciela drzewa genealogicznego Sk\u00f3rzewskich, Wojciecha Drogos\u0142awa, kt\u00f3ry \u017cy\u0142 oko\u0142o 1240 roku. Adam stanowi\u0105cy z kolei VII pokolenie, piecz\u0119tuj\u0105cy si\u0119 herbem Drogos\u0142aw, siedz\u0105cy w ziemi wielu\u0144skiej, pozostawi\u0142 syn\u00f3w:
\nJana, Andrzeja, W\u0142adys\u0142awa i Stanis\u0142awa. Jan VIII pokolenie, dziedzic d\u00f3br \u015awi\u0105tkowice, Dobros\u0142aw i innych w ziemi wielu\u0144skiej pozostawi\u0142 z Barbary Wielowiejskiej herbu P\u00f3\u0142kozic syn\u00f3w:
\nKazimierza, Leopolda i Paw\u0142a.
\nPawe\u0142 z Marii Gomoli\u0144skiej herbu Jelita sp\u0142odzi\u0142 syn\u00f3w: Stanis\u0142awa, Wojciech i Macieja – bez\u017cennych oraz Miko\u0142aja, protoplast\u0119 odn\u00f3g wojew\u00f3dzkiej i kaliskiej.
\nMiko\u0142aj, dziedzic Rososzycy, Szczur\u00f3w i Raszkowa po\u015blubi\u0142 Urszul\u0119 Linowsk\u0105 herbu Pomian, c\u00f3rk\u0119 Stanis\u0142awa z Urszuli Lipskiej herbu Grabie, pisarz\u00f3wny ziemi kaliskiej. Z Urszuli Linowskiej, Miko\u0142aj pozostawi\u0142 syna Antoniego i trzy c\u00f3rki: Konstancj\u0119, Aleksandr\u0119 i Urszul\u0119. Antoni dziedzic Rososzycy i innych zwi\u0105za\u0142 si\u0119 w\u0119z\u0142em ma\u0142\u017ce\u0144skim z Ann\u0105 Nostitz-Jolkowsk\u0105 herbu Ry\u015b ze staro\u017cytnej rodziny pomorskiej. <\/p>\n
Z czas\u00f3w Antoniego, zachowa\u0142 si\u0119 do dzisiejszych czas\u00f3w inwentarz kt\u00f3ry spisany zosta\u0142 12 pa\u017cdziernika 1762 roku, przez Wojciecha Paw\u0142owskiego, komisarza generalnego Wielkopolski, po \u015bmierci w\u0142a\u015bciciela Jana Kobierzyckiego przy reindukcji w dobra Hermenegilda Chrzanowskiego, pisarza grodzkiego nakielskiego, dotycz\u0105cy po\u0142owy Rososzycy, kt\u00f3ry \u015bwiadczy, \u017ce Antoni Sk\u00f3rzewski nie by\u0142 dziedzicem na ca\u0142o\u015bci Rososzycy w owym czasie. <\/p>\n
Jak wygl\u0105da\u0142a w\u00f3wczas po\u0142owa wsi nale\u017c\u0105ca przed 1762 rokiem do Jana Kobierzyckiego: \u201eDw\u00f3r\/opuszczono cz\u0119\u015b\u0107 mieszkaln\u0105\/,z zewn\u0105trz w bardzo kiepskim stanie, z podziurawionym dachem i pogni\u0142ymi \u015bcianami. Ko\u0142o dworu sta\u0142 po prawej stronie spichrzyk, pokryty snopkami, na kszta\u0142t so\u0142ku z pustymi przegrodami, potrzebuj\u0105cy reperacji. Przy spichrzyku porasta\u0142 niewielki sad z r\u00f3\u017cnymi drzewami owocowymi, w kt\u00f3rym \u02d9znajdowa\u0142o si\u0119 34 pni\u00f3w pszczelich. Po drugiej stronie znajdowa\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie podobny sad, ogrodzony chrustem. Dalej id\u0105c sta\u0142a gorzalenka, karmnik i chlew o dw\u00f3ch drzwiach, s\u0142om\u0105 poszyty, r\u00f3wnie w fatalnym stanie, \u017ce tylko patrze\u0107 jak si\u0119 wywr\u00f3ci. Dalej \u02d9budynek o czterech drzwiach na biegunach z zamkni\u0119ciem w stanie – jak pisze autor – dobrym. Dalej znajdowa\u0142y si\u0119: wozownia, stajnie – poszyte s\u0142om\u0105 z dziurami w \u015bcianach. Po przeciwnej stronie znajdowa\u0142 si\u0119 budynek na kszta\u0142t spichlerzyka zrujnowany. Po drugiej stronie tego budynku sta\u0142 browar z wszystkimi statkami, ale nadaj\u0105cy si\u0119 do reperacji. Przy browarze ogr\u00f3dek warzywami obsiany, dalej sadzawka a niewiele dalej stawek niema\u0142y. Dalej id\u0105c, sta\u0142a stodo\u0142a o dw\u00f3ch bojowiskach, do po\u0142owy zape\u0142niona zbo\u017cem i s\u0142om\u0105, znajduj\u0105ca si\u0119 w z\u0142ym stanie. Obok nij sta\u0142a mniejsza stod\u00f3\u0142ka o jednym bojowisku, z gruntu z\u0142a, w kt\u00f3rej by\u0142o \u02d9w\u00f3wczas siana oko\u0142o 6 woz\u00f3w. Na przeciw tych stod\u00f3\u0142 znajdowa\u0142a si\u0119 stod\u00f3\u0142ka, w dobrym stanie, z grochem, sianem i owsem. Dalej owczarnia w dobrym stanie i z dobrym poszyciem, ale bez owiec, kt\u00f3re jak m\u00f3wi\u0105 ludzie pognali do Oszczeklina do jmp. Frankemberka. Bywa\u0142y czasy, kiedy w owej owczarni znajdowa\u0142o si\u0119 138 a nawet 233 owiec. Do inwentarza dworskiego nale\u017ca\u0142o w\u00f3wczas: krowa, para koni i \u017crebi\u0119 oraz 12 \u015bwi\u0144. I to by\u0142o wszystko nie by\u0142o wi\u0119cej ani kury, ani \u0142y\u017cki i miski, ani sto\u0142\u00f3w, ani sto\u0142ka i innych sprz\u0119t\u00f3w. Wszystko co by\u0142o mo\u017cna ,sukcesorowie jmp. Kobierzyckiego pozabierali. W cz\u0119\u015bci wsi Jana Kobierzyckiego by\u0142o w\u00f3wczas 2 kmieci: J\u0119drzej Ka\u017cmierczak i Miko\u0142aj \u015acie\u017ckowski. obydwoje \u02d9mieli \u02d9powinno\u015bci robienia byd\u0142em od niedzieli do niedzieli. Tylko od \u015bw. Marcina do \u015bw. Wojciecha mieli 1 dzie\u0144 wolny w tygodniu.10 cha\u0142upnik\u00f3w. mia\u0142o powinno\u015bci odrabiania pa\u0144szczyzny z \u017conami i dziecmi po 6 dni w tygodniu.2 komornik\u00f3w, za cha\u0142upy z ma\u0142ymi ogr\u00f3dkami odrabia\u0142o po 3 dni w tygodniu. By\u0142 jeszcze w tej cz\u0119\u015bci wsi karczmarz i owczarz, poddani z dzie\u0107mi i \u017conami. Opr\u00f3cz powinno\u015bci na rzecz dziedzica wymagano pog\u0142\u00f3wnego: komornicy mieli powinno\u015b\u0107 p\u0142acenia, razem 3 z\u0142, kmiecie na jedn\u0105 rat\u0119 po 6 z\u0142 a cha\u0142upnicy, ka\u017cdy po 3 z\u0142. Do tego jak by by\u0142o ma\u0142o kmieci\u0119 mieli powinno\u015bci w naturze. Powinni dawa\u0107 co rocznie kap\u0142on\u00f3w 4 i mann\u0119 wed\u0142ug zwyczaju. <\/p>\n
Na ko\u0144cu folwarku znajdowa\u0142 si\u0119 m\u0142yn, nazwany Krusz, na strumieniu, czyli odnodze od rzeki. Dochody z m\u0142yna w jednej cz\u0119\u015bci sz\u0142y wed\u0142ug dawnego zwyczaju do czynszowania i zap\u0142acenia pog\u0142\u00f3wnego oraz innych powinno\u015bci do jmp.Chrzanowskiego, pisarza grodzkiego nakielskiego\u201d. Wszystko wskazuje na to, \u017ce w\u0142a\u015bciciel tej cz\u0119\u015bci Jan Kobierzycki zad\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 przed \u015bmierci\u0105, mimo tak du\u017cych powinno\u015bci ch\u0142op\u00f3w pa\u0144szczy\u017anianych, co mo\u017cna wywnioskowa\u0107 z powy\u017cszego inwentarza, w wyniku czego nast\u0105pi\u0142a reindukcja w jego dobra. Co si\u0119 dalej sta\u0142o a t\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105, nie wiadomo, mo\u017cna przypuszcza\u0107 \u017ce Antoni Sk\u00f3rzewski wykupi\u0142 t\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 wsi i sta\u0142 si\u0119 jedynym w\u0142a\u015bcicielem, ale to tylko przypuszczenie. Z ma\u0142\u017ce\u0144stwa Antoniego Sk\u00f3rzewskiego z Ann\u0105 Nostitz-Jolkowsk\u0105 zrodzi\u0142y si\u0119 4 c\u00f3rki: \u0141ucja, Apolonia, Antonina i Marianna, oraz dw\u00f3ch syn\u00f3w:<\/p>\n
Pawe\u0142 jako starszy syn, pan na Rososzycy, Dobrej, Szczurach, Raszkowie, Wysocku, Rudlicach i wielu innych urodzi\u0142 si\u0119 w M\u0105cznikach, wchodz\u0105cych w sk\u0142ad d\u00f3br Sk\u00f3rzewskiego Antoniego, w 1744 roku. \/patrz M\u0105czniki\/ Znany by\u0142 powszechnie w kraju jako dobry obywatel i patriota. Jak pisze J\u00f3zef Wybicki w \u201ePami\u0119tnikach\u201d wyd. Warszawa 1905 rok \u201eBy\u0142 tam z swoim Korpusem Mazowiecki marsza\u0142ek Dobrzy\u0144ski, by\u0142 komenderuj\u0105cy Korpusem jedynym Wielkopolskim Pawe\u0142 Sk\u00f3rzewski, kt\u00f3ry odt\u0105d by\u0142 tyle s\u0142ynny w kraju z najczystszego patriotyzmu i kt\u00f3ry zawsze by\u0142 z swoj\u0105 ojczyzn\u0105, pomimo wieku i maj\u0105tku jakiego z czasem doszed\u0142. By\u0142y jeszcze inne Korpusy, ale to wszystko dopiero si\u0119 organizowa\u0142o Ledwo piekieln\u0105 przepraw\u0119 nakielsk\u0105 sko\u0144czyli\u015bmy, ledwo stan\u0119li\u015bmy w Kcyni, marsza\u0142ek Lni\u0144ski poznawszy si\u0119 z pu\u0142kownikiem Sk\u00f3rzewskim, odda\u0107 mu w komend\u0119 sw\u00f3j Korpus przedsi\u0119wzi\u0105\u0142\u201d Dalej J\u00f3zef Wybicki w \u201ePami\u0119tnikach\u201d pisze: \u201eGorliwy Mazowiecki i bitny Sk\u00f3rzewski na pr\u00f3\u017cno szykowali kilkakrotnie przel\u0119knionego \u017co\u0142nierza, znajomo\u015b\u0107 s\u0142u\u017cby i wi\u0119kszo\u015b\u0107 si\u0142 da\u0142y zwyci\u0119stwo nieprzyjacielowi. Powiem, nie \u02d9byli\u015bmy pobici, ale rozbici i rozproszeni\u201d. <\/p>\n
Pawe\u0142 Sk\u00f3rzewski jako 24 letni m\u0142odzieniec wst\u0105pi\u0142 do szereg\u00f3w Konfederacji Barskiej i walczy\u0142 pod wodz\u0105: Zaremby, Malczewskiego, Antoniego Morawskiego, oraz jako pu\u0142kownik i naczelnik oddzia\u0142u na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119. B\u0119d\u0105c przy Malczewskim, najecha\u0142 nagle Rydzyn\u0119 i zabrawszy ksi\u0119ciu Su\u0142kowskiemu 200 wyborowej nadwornej piechoty, do wojsk Konfederackich j\u0105 wcieli\u0142. W utarczce pod Radominem bra\u0142 czynny udzia\u0142. Gdy si\u0119 chcia\u0142 oprze\u0107 wkraczaj\u0105cym w okolice nadnoteckie Prusakom, przy pierwszym podziale Polski, wzi\u0119ty zdrad\u0105 do niewoli i zaprowadzony do twierdzy Kostrzyna, d\u0142ugo po sko\u0144czonej Konfederacji by\u0142 trzymany jeszcze w areszcie. Jak si\u0119 autor \u201ePami\u0119tnik\u00f3w panowania Stanis\u0142awa Augusta\u201d domy\u015bla wskutek wp\u0142yw\u00f3w w Berlinie ksi\u0119\u017cny Sapie\u017cyny, sprzyjaj\u0105cej jego rywalowi o godno\u015b\u0107 regimentarsk\u0105 Antoniemu Sieroszewskiemu \u201d\u017ceby mu regimentarstwa nie dysputowa\u0142 i wycie\u0144czony w niewoli ci\u0119\u017ckiej na zdrowiu i maj\u0105tku, przeszkadza\u0107 mu do promocji obywatelskiej d\u0142ugo sposobu nie mia\u0142\u201d. Po powrocie do kraju otrzyma\u0142 Pawe\u0142 Sk\u00f3rzewski w roku 1782 urz\u0105d \u0142owczego kaliskiego, w 1788 zosta\u0142 podstolim pozna\u0144skim, w 1792 roku post\u0105pi\u0142 na stolnikostwo kaliskie. <\/p>\n
Za Ko\u015bciuszki, ju\u017c w stopniu genera\u0142a majora Wojsk Koronnych stan\u0105\u0142 na czele zebranego w Pyzdrach rycerstwa, po\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 z D\u0105browskim i wielce si\u0119 odznaczy\u0142 w bitwie pod \u0141abiszynem, gdzie D\u0105browski powierzy\u0142 mu dow\u00f3dztwo kawalerii na prawym skrzydle \/\u201dWyprawa do Wielkopolski\u201d genera\u0142a D\u0105browskiego. Pozna\u0144 1839 r.\/. Po kl\u0119sce Maciejowickiej doprowadzi\u0142 powstanie wielkopolskie do Piotrkowa \u201dmaj\u0105c zapewnienie kr\u00f3la, \u017ce starania jego upewnia bezpiecze\u0144stwo wszystkim\u201d\/Morawskiego \u201eDzieje panowania Stanis\u0142awa Augusta\u201d\/. <\/p>\n
Na pierwsz\u0105 wie\u015b\u0107 o przybyciu genera\u0142a D\u0105browskiego i wojsk francuskich do Poznania, s\u0119dziwy genera\u0142, bo liczy\u0142 ju\u017c wtedy ponad sze\u015b\u0107dziesi\u0105t lat, wraz z genera\u0142em Lipskim, zebrali ile mogli ochotnik\u00f3w zbrojnych i wkroczywszy niespodziewanie do Kalisza 7 listopada 1806 roku, wzi\u0119li do niewoli za\u0142og\u0119 prusk\u0105 i obj\u0119li w\u0142adz\u0119 cywiln\u0105 i wojskow\u0105 w imieniu Cesarza Francuz\u00f3w\/patrz Lewk\u00f3w i Oci\u0105\u017c\/ <\/p>\n
Pawe\u0142 Sk\u00f3rzewski, mianowany genera\u0142em komenderuj\u0105cym w departamencie kaliskim, zaj\u0105\u0142 si\u0119 energicznie tworzeniem si\u0142y zbrojnej, w czym pom\u00f3g\u0142 mu znacznie dawny legionista J\u00f3zef Biernacki \/patrz Sulis\u0142\u0105wice\/. Marsza\u0142ek Davoust w raporcie do Cesarza Napoleona wyra\u017ca\u0142 si\u0119 bardzo chlubnie o generale Pawle Sk\u00f3rzewskim, jak po\u015bwiadcza Wybicki. W roku 1812 by\u0142 marsza\u0142kiem pospolitego ruszenia w kaliskim, wreszcie w roku 1816 zosta\u0142 wyniesiony w nagrod\u0119 tylu zas\u0142ug do godno\u015bci senatora woj. kaliskiego przez Cesarza Aleksandra I. Otrzyma\u0142 z\u0142oty Krzy\u017c zas\u0142ugi wojennej, wielk\u0105 wst\u0119g\u0119 orderu or\u0142a bia\u0142ego i S. Stanis\u0142awa. <\/p>\n
Jednak wed\u0142ug Jana Staszewskiego patrz \u201eKaliski Wysi\u0142ek Zbrojny 1806-1813\u201d wydanie Kalisz 1931 rok wydarzenia tamtego okresu by\u0142y nieco inne lub niedopowiedziane przez autora \u201ePami\u0119tnik\u00f3w\u201d J\u00f3zefa Wybickiego. <\/p>\n
Ot\u00f3\u017c drukowane odezwy gen D\u0105browskiego wydane ju\u017c 3 listopada w Berlinie przywi\u00f3z\u0142 dzier\u017cawca Opat\u00f3wka, dawny kapitan artylerii Kasper Miaskowski, kt\u00f3re natychmiast rozesz\u0142y si\u0119 w\u015br\u00f3d ludno\u015bci Kalisza i okolicznych miejscowo\u015bci, pobudzaj\u0105c do dzia\u0142ania. Prezes kaliskiej kamery V. Pritwitz z rozpacz\u0105 patrzy\u0142 jak Polacy rozbrajali jego si\u0142\u0119 zbrojn\u0105 i opanowywali kasy pe\u0142ne pieni\u0119dzy i to w tym momencie, kiedy na terenie departamentu kaliskiego znajdowa\u0142 si\u0119 jeszcze regiment dragon\u00f3w pruskich Roqnetti i batalion pu\u0142ku towarzysz\u00f3w, a na dzie\u0144 15 listopada by\u0142o sygnalizowane przybycie 22.600 Rosjan \/Schottmuiier,o.c. str II,67\/. <\/p>\n
Ot\u00f3\u017c – jak pisze Staszewski – wszystko odby\u0142o si\u0119 po my\u015bli Kaliszan z uwagi na podejrzewanie przez Prusak\u00f3w o wcze\u015bniejszych przygotowaniach w kt\u00f3rych to mieli dopom\u00f3c zakonnicy z klasztoru 0.0.Bernardyn\u00f3w przechowuj\u0105c pono\u0107 200 karabin\u00f3w. <\/p>\n
Id\u0105c za przyk\u0142adem prezesa kaliskiej kamery, r\u00f3wnie\u017c prezes rejencji V.Denkelman postrada\u0142 w\u0142adz\u0119 i wyda\u0142 w r\u0119ce Kaliszan akta swych biur i kas. Polacy tryumfowali, a to wszystko jeszcze pod wodz\u0105 i kierunkiem Miaskowskiego, kt\u00f3ry poprowadzi\u0142 powsta\u0144c\u00f3w do ko\u015bcio\u0142a kanonik\u00f3w by od\u015bpiewa\u0107 Te Deum, oczywi\u015bcie maj\u0105c ju\u017c na swym czele wybitne jednostki jak pisarza koronnego hr Piotra Bieli\u0144skiego, oraz gen Paw\u0142a Sk\u00f3rzewskiego. <\/p>\n
W okresie tworzenia polskich urz\u0119d\u00f3w, podobnie jak w Poznaniu pozostawiono wi\u0119kszo\u015b\u0107 urz\u0119dnik\u00f3w na dotychczasowych stanowiskach powo\u0142uj\u0105c jedynie w zarz\u0105dzie rejencji i kamery Polak\u00f3w. <\/p>\n
Na czele pierwszej rejencji stan\u0105\u0142 Kie\u0142czewski maj\u0105c jako cz\u0142onk\u00f3w Gembarta, Radoli\u0144skiego, Smogarzewskiego, \u0141\u0119gowskiego, \u017beromskiego, Kurcewskiego, Parczewskiego Fabiana, Kurowskiego, Parczewskiego Ksawerego, Sokolnickiego i Bogda\u0144skiego. Prezesur\u0119 kamery obj\u0105\u0142 Bieli\u0144ski obok kt\u00f3rego zasiedli Zakrzewski, Jasi\u0144ski, Morawski i Niemojowski.. <\/p>\n
Legionista J\u00f3zef Gabriel Biernacki gromadzi\u0142 wok\u00f3\u0142 siebie dawnych oficer\u00f3w i ochotnik\u00f3w do nowych pu\u0142k\u00f3w. Dopiero 5 dni po przewrocie do Kalisza przyby\u0142 pierwszy oddzia\u0142 francuski ,a by\u0142 to szwadron strzelc\u00f3w konnych p\u0142k Dechampsa. <\/p>\n
W ten oto spos\u00f3b departament kaliski zerwa\u0142 p\u0119ta pruskie. Dzia\u0142ania Kaliszan zosta\u0142y wsparte przez gen D\u0105browskiego i uprawomocnione ze strony Napoleona. Zosta\u0142y utrzymane komisje przy kamorze i rejencji, a gen Sk\u00f3rzewski mia\u0142 zaj\u0105\u0107 si\u0119 uformowaniem si\u0142y zbrojnej, kt\u00f3rego zast\u0119powa\u0107 mia\u0142 gen Biernacki. <\/p>\n
Formacj\u0119 wojska regularnego zaleca\u0142 odda\u0107 gen D\u0105browski pp\u0142k J\u00f3zefowi Gabrielowi Biernackiemu, bratankowi genera\u0142a, formuj\u0105cego na razie kalisk\u0105 si\u0142\u0119 zbrojn\u0105. Biernackiego zna\u0142 D\u0105browski i u\u017cywa\u0142 do nie jednej misji dyplomatycznej oraz powierzy\u0142 mu formacj\u0119 7 batalionu legion\u00f3w. Teraz on mia\u0142 w Kaliszu formowa\u0107 piechot\u0119 <\/p>\n
\u201ekompani\u0119 za kompani\u0105 w\/g etetu francuskiego\u201d. Umundurowanie mia\u0142o by\u0107 jak w legionach ,czego model mia\u0142 da\u0107 Biernacki, a sprawowa\u0107 komend\u0119 mia\u0142 do czasu przybycia gen Lipskiego. <\/p>\n
Na tle formowania nowych oddzia\u0142\u00f3w rodzi\u0142y si\u0119 oczywi\u015bcie jak zawsze niezdrowe ambicje. Dawny p\u0142k konfederacki Lenartowicz zg\u0142osi\u0142 D\u0105browskiemu fantastyczny plan organizacji korpusu jazdy. D\u0105browski odes\u0142a\u0142 go w tej sprawie do Sk\u00f3rzewskiego, og\u00f3lnego organizatora w kaliskim i dow\u00f3dcy jazdy gen Biernackiego po instrukta\u017c i wskaz\u00f3wki. Na tyle jednak by\u0142 nieostro\u017cny \u017ce upowa\u017cni\u0142 go do formowania brygady jazdy \/Bibl.Un.Warsz.rkp.210 teka \u0141V f 72-72 D\u0105browski do Lenartowicza Pozna\u0144 26\/XI\/1806\/,ale aczkolwiek podda\u0142 j\u0105 pod rozkazy Biernackiego, stworzy\u0142 niepotrzebn\u0105 rywalizacj\u0119. <\/p>\n
To w tym dopiero czasie prawie 20 dni po dokonaniu powstania kaliskiego przyby\u0142 do Kalisza Wybicki celem zorganizowania administracji, kt\u00f3r\u0105 powierzy\u0142 nadal zas\u0142u\u017conemu Bieli\u0144skiemu. W marcu ust\u0105pi\u0142 ze stanowiska gen Biernacki a pu\u0142k po nim na kr\u00f3tko obj\u0105\u0142 Wincenty Krasi\u0144ski. Przeszed\u0142 on jednak wkr\u00f3tce na stanowisko p\u0142k Swole\u017cer\u00f3w, a pu\u0142k po nim zast\u0119pczo obj\u0105\u0142 Dembi\u0144ski. <\/p>\n
W czasie wybuchu wojny z Austri\u0105 w 1809 roku, okaza\u0142o si\u0119 dobrym posuni\u0119ciem Biernackiego obsadzenie wojskiem linii Warty. Wojska austriackie zbli\u017ca\u0142y si\u0119 do Warty ,ale s\u0142ysz\u0105c obecno\u015b\u0107 naszych wojsk, nie pr\u00f3bowa\u0142y tych pozycji szturmowa\u0107, przynajmniej do czasu si\u0119gni\u0119cia j\u0119zyka. Dla naszych wojsk w tym rejonie owy czas by\u0142 zbawienny ,na dozbrojenie wojska. Tarcia mi\u0119dzy dow\u00f3dcami w dzia\u0142aniach organizacyjnych pomi\u0119dzy Garczy\u0144skim i Biernackim, oraz Zaj\u0105czkiem i Sk\u00f3rzewskim wynik\u0142ych z zadawnionych spor\u00f3w i wa\u015bni doprowadzi\u0142y do tego, \u017ce Zaj\u0105czek w swych zarz\u0105dzeniach ignorowa\u0142 zupe\u0142nie Garczy\u0144skiego i Biernackiego zwracaj\u0105c si\u0119 we wszystkich sprawach wojskowych wprost do Sk\u00f3rzewskiego. By\u0142oby to do\u015b\u0107 s\u0142uszne stanowisko, poniewa\u017c Sk\u00f3rzewski by\u0142 obok Woyczy\u0144skiego jednym gen s\u0142u\u017cby czynnej na ca\u0142ym lewym brzegu Wis\u0142y i rozporz\u0105dza\u0142 oddzia\u0142ami wojska regularnego. Woyczy\u0144ski obl\u0119\u017cony w Toruniu nie m\u00f3g\u0142 bra\u0107 czynnego udzia\u0142u w pracach organizacyjnych i os\u0142onowych, a wi\u0119c dla Sk\u00f3rzewskiego pozosta\u0142o du\u017ce pole do dzia\u0142ania. <\/p>\n
Tymczasem Sk\u00f3rzewski zgo\u0142a nie dorasta\u0142 do tego stanowiska. Nie tylko bowiem zupe\u0142nie nie mia\u0142 zamiaru wspiera\u0107 swymi \u017co\u0142nierzami lini Warty, ale przeciwnie nawet zamierza\u0142 zupe\u0142nie opu\u015bci\u0107 departament kaliski, gdyby sytuacja si\u0119 pogorszy\u0142a. O tych swych zamiarach wyra\u017cnie pisze do ministra wojny w dniu 27 kwietnia, a wi\u0119c w\u00f3wczas gdy prefekt Garczy\u0144ski zamierza\u0142 ile mo\u017cno\u015bci wyt\u0119\u017cy\u0107 si\u0142y powsta\u0144cze i wstrzyma\u0107 przeciwnika proponuj\u0105c po\u0142\u0105czenie si\u0119 z powstaniem pozna\u0144skim dla wsp\u00f3lnej obrony. <\/p>\n
Wtedy to pisa\u0142 Sk\u00f3rzewski \u201dKas\u0119, magazyn, zbrojowni\u0119 i aptek\u0119 legionow\u0105 wysy\u0142am do Poznania, sk\u0105d uda\u0107 si\u0119 maj\u0105 do Kostrzynia, gdyby nieprzyjaciel Poznaniowi zagra\u017ca\u0142. Ja z depots pu\u0142ku 5:7 piechoty nie mniej pu\u0142ku 4 jazdy tu w Kaliszu dot\u0105d stoj\u0105cemu, gdybym rozkazu innego nie odebra\u0142 tak\u017ce do Kostrzynia p\u00f3jd\u0119, je\u017celiby nieprzyjaciel w sile przemagaj\u0105cej ….do Kalisza si\u0119 zbli\u017ca\u0142, lub zagra\u017ca\u0142 przeci\u0119ciem wszelkiej komunikacji\u201d. <\/p>\n
Do wy\u017cej wymienionych trudno\u015bci do\u0142\u0105czy\u0142a jeszcze niepopularno\u015b\u0107 Zaj\u0105czka w\u015br\u00f3d wielu Kaliszan. Garczy\u0144ski informowa\u0142 \u017ce do obsadzenia Warty nic si\u0119 Sk\u00f3rzewski i Zaj\u0105czek nie przyczynili. Dotychczasowe wysi\u0142ki obrony na lini Warty s\u0105 wynikiem dzia\u0142alno\u015bci Biernackiego \u201eKt\u00f3rego wyb\u00f3r przez rz\u0105d prawdziwie do serc obywatelskich trafi\u0142, tudzie\u017c przez czynno\u015bci wybranych spomi\u0119dzy obywateli zaufanie najwi\u0119ksze posiadaj\u0105cych rotnistrz\u00f3w\u201d. <\/p>\n
Wobec tego wszystkiego gdy rozkazy Zaj\u0105czka burzy\u0142y porz\u0105dek nakazany przez Dekret Rady Stanu z 16 kwietnia 1809 roku Garczy\u0144ski uzna\u0142 za sw\u00f3j obowi\u0105zek: <\/p>\n
\u201eSkutek rozkazu J.W. Gen. Zaj\u0105czka wstrzyma\u0107 sam w sprawowaniu obowi\u0105zk\u00f3w naczelnikostwa utrzyma\u0107 si\u0119 i p\u0142k Biernackiego w s\u0142u\u017cbie i stopniu komendanta – organizatora departamentu kaliskiego jako przez sam\u0105 Rad\u0119 Stanu postawionego i godnie powo\u0142aniu odpowiadaj\u0105cego zna\u0107 i uwa\u017ca\u0107, puki Rada Stanu pierwszych swych ustaw nie odwo\u0142a\u201d. <\/p>\n
W wyniku naporu Austriak\u00f3w linia obrony w okoliczach Konina zosta\u0142a przerwana. Biernacki po otrzymaniu komendy nad oddzia\u0142ami zak\u0142adowymi postanowi\u0142 powr\u00f3ci\u0107 do Kalisza. Zabra\u0142 ze sob\u0105 70 koni, a pozostawi\u0142 na miejscu strzelc\u00f3w pod komend\u0105 mjr. Wi\u0119ckowskiego i 40 pikinier\u00f3w pod Byszewskim. Stan\u0105wszy w Kaliszu 8 maja zebra\u0142 wojsko regularne. Mia\u0142 do rozporz\u0105dzania 700 piechur\u00f3w i 200 jazdy a poza tym w Krotoszynie konsystowa\u0142 oddzia\u0142 zak\u0142adowy 4 p.jazdy pod komend\u0105 kpt.Radziejowskiego, a wynosz\u0105cy 169 \u017co\u0142nierzy .Zanim jednak nowy dow\u00f3dca przyby\u0142 do stolicy departamentu Sk\u00f3rzewski otrzymawszy ju\u017c rozkazy zdania mu komendy, widz\u0105c \u017ce kaliskich oddzia\u0142\u00f3w nie da si\u0119 u\u017cy\u0107 do ucieczki za granic\u0119,zabra\u0142 si\u0119 nieco energiczniej do pracy.Oddzia\u0142 koni\u0144ski wzmocni\u0142 wys\u0142aniem 50 piechur\u00f3w. <\/p>\n
Post\u0119py J\u00f3zefa Poniatowskiego w Galicji, oderwa\u0142y Ferdynanda od jego plan\u00f3w zaskoczenia z ty\u0142u armii polskiej i sforsowania przej\u015bcia na Wi\u015ble. Wojska austriacki widz\u0105c i\u017c Torunia szybko nie zdob\u0119d\u0105, odst\u0105pi\u0142y, a w tym samym momencie nie wiedz\u0105c o tym mieli ju\u017c za sob\u0105 D\u0105browskiego. <\/p>\n
D\u0105browski zdecydowawszy si\u0119 na czynne wyst\u0105pienie w dniu 20 maja wyda\u0142 rozkazy do natarcia. Do p\u0142k Biernackiego wp\u0142yn\u0105\u0142 rozkaz o zaatakowaniu jego wszystkimi wojskami na linii od Ko\u0142a do Cz\u0119stochowy w dniu 22 maja. <\/p>\n
Wr\u00f3\u0107my do rodowodu Sk\u00f3rzewskich .Z pierwsz\u0105 \u017con\u0105 z domu W\u0119\u017cyk\u00f3wn\u0105 \u017cy\u0142 bezdzietnie, z drugiej Eleonory Sczanieckiej herbu osorya, kasztelanki \u02d9kamie\u0144skiej pozostawi\u0142 c\u00f3rk\u0119, Antonin\u0119, kt\u00f3ra wysz\u0142a za Jana Byszewskiego herbu Jastrz\u0119biec i trzech syn\u00f3w. Z syn\u00f3w J\u00f3zef by\u0142 dziedzicem Wysocka i d\u00f3br Parczewskich, o\u017ceni\u0142 si\u0119 \u02d9z Zofi\u0105 Wierzchlejsk\u0105 herbu Berszten i mia\u0142 tylko c\u00f3rk\u0119 Walentyn\u0119, mal\u017conk\u0119 \u02d9Aleksandra J\u00f3zefa Nasierowskiego herbu \u015alepowron, a matk\u0119 hrabiny Kazimierzowej Sk\u00f3rzewskiej. Walenty, dziedzic Raszkowa ,Szczur\u00f3w, Pogrzybowa i.t.d., jako jeden z pierwszych po\u015bpieszy\u0142 w 1806 roku do szereg\u00f3w narodowych, gdzie dos\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 stopnia pu\u0142kownika. W kampanii napoleo\u0144skiej otrzyma\u0142 z\u0142oty Krzy\u017c Virtutti Militari. Zmar\u0142 w 1846 roku i zosta\u0142 pogrzebany w Pogrzybowie. Z pierwszej \u017cony Brygitty Rybi\u0144skiej herbu Wydra, wdowy po Karnkowskim mia\u0142 tylko dwie c\u00f3rki. Z drug\u0105 \u017con\u0105 Mariann\u0105 Bogda\u0144sk\u0105 herbu Prus, \u017cy\u0142 bezpotomnie. Z c\u00f3rek pu\u0142kownika Walentego: Melania wysz\u0142a za hr.Arnolda Sk\u00f3rzewskiego, a Eleonora zosta\u0142a po\u015blubiona Franciszkowi Niemojowskiemu, a po jego \u015bmierci Leopoldowi Niemojowskiemu \/patrz Jedlec.\u015aliwniki\/. Trzeci syn Prokop by\u0142 panem na Rososzycy, Dobrej, Piekarach i.t.d. W kampanii napoleo\u0144skiej dorobi\u0142 si\u0119 stopnia kapitana w 1809 roku. W 1822 roku zosta\u0142 marsza\u0142kiem szlachty powiatu wartskiego. Po\u015blubi\u0142 c\u00f3rk\u0119 swej bratowej z pierwszego ma\u0142\u017ce\u0144stwa Eleonor\u0119 Karnkowsk\u0105 herbu Junosza i pozostawi\u0142 z niej dwoje dzieci: <\/p>\n
Wirgini\u0119-Teodor\u0119,\u017con\u0119 Antoniego Na\u0142\u0119cza Sadowskiego, dziedziczk\u0119 d\u00f3br Girzyce w kaliskim, oraz Piotra-Paw\u0142a, pana na Rososzycy, Dobrej i innych, o\u017ceniony z Ew\u0105 Gorzy\u0144sk\u0105-Ostroro\u017cank\u0105 herbu Na\u0142\u0119cz. Z tego ma\u0142\u017ce\u0144stwa c\u00f3rka Maria zosta\u0142a za\u015blubiona hr .Zygmuntowi Gorze\u0144skiemu-ostrorogowi, szambelanowi dworu pruskiego, komandorowi \u02d9orderu \u02d9Grzegorza Wgo ,Kawalerowi malta\u0144skiemu i.t.d Zmar\u0142a w kwiecie wieku 12 kwietnia 1874 roku w \u015amie\u0142owie. Z syn\u00f3w Piotra-Paw\u0142a i Ewy Gorzy\u0144skiej-ostroro\u017canki wylegitymowano Paw\u0142a, dziedzica maj\u0119tno\u015bci Dobrskiej w Kr\u00f3lestwie Polskim, kt\u00f3ry z \u017cony Celiny \u017b\u00f3\u0142towskiej herbu ogo\u0144czyk, c\u00f3rki Adama i Celiny z hr.Czarnieckich pozostawi\u0142 Mari\u0119, Edwarda i Witolda. <\/p>\n
Rososzyca przy ko\u0144cu XIX wieku, kiedy w\u0142a\u015bcicielem by\u0142 Piotr Sk\u00f3rzewski, mia\u0142a w 48 dymach,340 mieszka\u0144c\u00f3w, z czego 337 by\u0142o wyznanie katolickiego a 3 protestanckiego. W sk\u0142ad dominium wchodzi\u0142o 15 dym\u00f3w z 275 mieszka\u0144cami. Wie\u015b razem z folwarkiem posiada\u0142a powierzchni\u0119 1116 ha grunt\u00f3w, z czego ziemi ornej by\u0142o 599 ha,171 ha stanowi\u0142y \u0142\u0105ki i 206 ha lasy. Eksploatowano torf, produkowano ceg\u0142\u0119 oraz specjalizowano si\u0119 w hodowli byd\u0142a holenderskiego z oldenburskim oraz w chowie koni. Zysk w po\u0142owie lat osiemdziesi\u0105tych XIX wieku wyni\u00f3s\u0142 7598 marek co da\u0142o 6,81 marki z 1 ha ca\u0142o\u015bci grunt\u00f3w, lub 12,68 marki z 1 ha grunt\u00f3w ornych. <\/p>\n
Zysk nie nale\u017ca\u0142 do najwy\u017cszych, osi\u0105ganych w regionie, a mimo to w latach osiemdziesi\u0105tych XIX wieku Piotr Sk\u00f3rzewski wybudowa\u0142 pi\u0119kny neorenesansowy pa\u0142ac w Rososzycy, b\u0119d\u0105cy przyk\u0142adem modnej w\u00f3wczas architektury \u201eimportowanej z W\u0142och\u201d. Pa\u0142ac wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 racjonaln\u0105 i celow\u0105 dyspozycj\u0105 wn\u0119trz ,kt\u00f3r\u0105 osi\u0105gni\u0119to dzi\u0119ki mistrzowskiemu przemy\u015bleniu w operowaniu r\u00f3\u017cnic\u0105 poziom\u00f3w frontowej i ogrodowej cz\u0119\u015bci budynku. W przyziemiu od strony podjazdu usytuowano pomieszczenia gospodarcze, natomiast na pi\u0119trze, kt\u00f3re od strony podjazdu sprawia wra\u017cenie parteru rozlokowano pomieszczenia mieszkalne i reprezentacyjne, oraz go\u015bcinne w wystawce na drugim pi\u0119trze. Konsekwentne zastosowanie systemu korytarzy daje obiektowi rys nowoczesno\u015bci. Ten eklektyczny pa\u0142ac wyposa\u017cono w du\u017c\u0105 ilo\u015b\u0107 sztukaterii, kt\u00f3ra, jak r\u00f3wnie\u017c wiele innych element\u00f3w zdobniczych ulega notorycznej dewastacji. W \u02d9parku dworskim o powierzchni ponad 5 ha., w kt\u00f3rym opr\u00f3cz starych drzew znajduj\u0105 si\u0119 okazowe, dzi\u015b ju\u017c pomnikowe d\u0119by, znajduj\u0105 si\u0119 szcz\u0105tki starego grodziska z oko\u0142o XIII – XV wieku, stanowi\u0105cego swoist\u0105 wysp\u0119 przesz\u0142o\u015bci. Odkryto r\u00f3wnie\u017c stare cmentarzysko pochodz\u0105ce z wczesnej epoki \u017celaza, oko\u0142o 700-600 lat p.n.e.,z charakterystycznymi kamiennymi brukami, odkrytymi w wi\u0119kszo\u015bci grob\u00f3w. <\/p>\n
Po po\u0142udniowej stronie szosy wznosi si\u0119 klasycystyczny ko\u015bci\u00f3\u0142 rozbudowany w ko\u0144cu XIX wieku. <\/p>\n
Ko\u015bci\u00f3\u0142 pod wezwaniem \u015aw.Marka istnia\u0142 ju\u017c przed 1510 rokiem. Micha\u0142 Wierzbowski, \u00f3wczesny dziedzic odbudowa\u0142 go z drzewa w 1692 roku., a Pawe\u0142 Sk\u00f3rzewski, wojewoda kaliski w roku 1818 postawi\u0142 w tym samym miejscu z ceg\u0142y, cz\u0119\u015bciowo swoim nak\u0142adem, cz\u0119\u015bciowo z legatu ks. Bogumi\u0142a Grodeckiego, proboszcza. Ko\u015bci\u00f3\u0142 posiada wspania\u0142y wystr\u00f3j, kt\u00f3ry ongi\u015b upi\u0119ksza\u0142a pieta wymalowana przez Teofila Sarneckiego, nauczyciela rysunku Elizy Radziwi\u0142\u0142\u00f3wny, a kt\u00f3ra obecnie znajduje si\u0119 w Muzeum Narodowym w Poznaniu. Parafia zalicza si\u0119 do parafii wczesnych powsta\u0142ych na prze\u0142omie XII i XIII wieku. Nale\u017ca\u0142a od pocz\u0105tku do archidiecezji gnie\u017anie\u0144skiej, dopiero w 1925 roku., przy\u0142\u0105czona zosta\u0142a do archidiecezji pozna\u0144skiej. Parafia w okresie mi\u0119dzywojennym nale\u017ca\u0142a do parafii ma\u0142ych, zrzeszaj\u0105ca poni\u017cej 2000 wiernych. Obecnie zdecydowanie si\u0119 powi\u0119kszy\u0142a. <\/p>\n
\u0179r\u00f3d\u0142o informacji:www.skal.republika.pl\/Rososzyca.htm<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
ROSOSZYCA – Roszosicza, Roszosicze, Roszoszicza, Rossoszyca, Rossoszyce\/ Pierwsza wzmianka w \u015brodkach pisanych ukazuje si\u0119 w 1377 roku \/KDW nr.2069\/. W 1377 roku Miko\u0142aj, podkomorzy kaliski rozgraniczy\u0142 Rososzyc\u0119 od d\u00f3br klasztoru o\u0142obockiego. Oko\u0142o 1253 roku nale\u017ca\u0142a – jak podaje \u201eS\u0142ownik Geograficzny Kr\u00f3lestwa Polskiego\u201d- do Rosowskich \/Rososkich\/ herbu Korab i do Piotra Wolickiego. W 1579 roku posiadali dobra … Czytaj dalej<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"class_list":["entry","page","publish","author-admin","post-73"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/parafiarososzyca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/73","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/parafiarososzyca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/parafiarososzyca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiarososzyca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiarososzyca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=73"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/parafiarososzyca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/73\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/parafiarososzyca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=73"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}